środa, 19 lutego 2014

Marcin Daniec

Witam dodaje następny autograf z weekendu, a konkretni Marcina Dańca - byliśmy na jego występie i autografy zdobyliśmy osobiście.

W Wielopolu ukończył Szkołę Podstawową nr 1, a następnie Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Kościuszki w Ropczycach. Rok po zakończeniu liceum został absolwentem Studium Teatralnego we Wzdowie. W 1981 roku ukończył Akademię Wychowania Fizycznego w Krakowie i rozpoczął tam pracę jako pełnomocnik do spraw kulturalnych AWF.
W 1984 roku wraz z Krzysztofem Januszem założył kabaret "Takich Dwóch". Od 1986 roku pracował w Krakowie w Akademickim Centrum Kultury "Alma-Art", a następnie współpracował z kabaretami "Wały Jagielońskie" i "Pod Egidą". Od 1994 roku występuje samodzielnie. Dużą popularność zapewniły mu regularne występy w 2. programie TVP.
W 2010 roku prowadził program Hit dekady emitowany w TVP 2, w każdym odcinku towarzyszyła mu inna prezenterka. W 2012 roku prowadził program Daniec z gwiazdami emitowany w TVP 1. W show rolę jurorów/ekspertów odgrywali: Klaudia Carlos, Radosław Majdan i Robert Janowski. 
Spośród wielu, najbardziej znane są jego cztery estradowe wcielenia:
  • Pan Ignacy (Profesor Ignacy) - w płaszczyku z darów, okularach z ubezpieczalni, sympatyczny, zagubiony szary obywatel z własną filozofią życiową.
  • Waldemar K. - rokujący nadzieję na resocjalizację cwaniaczek po "ośrodku rehabilitacji".
  • Marcinek - duże dziecko.
  • Góral - z charakterystyczną swadą, z lekką nutą refleksji punktujący rzeczywistość gazda.
                                                    Kuba w towarzystwie Marcina Dańca.

poniedziałek, 17 lutego 2014

Falubaz Zielona Góra

Witam dzisiaj przedstawiam wam nasze weekendowe zdobycze. Pierwszą z nich są autografy i gadżety - wlepki i szalik Mistrza Polski na żużlu Falubazu Zielona Góra. Wszystko dzięki wymianie z Mateuszem, kibicem zielonogórskiej drużyny.

Sekcja motocyklowa powstała w 1946 roku i przez pierwsze kilka miesięcy należała do Milicyjnego Klubu Sportowego. Pierwsze zawody żużlowe odbyły się 20 października 1946 roku i rywalizowano w zawodach z podziałem na klasy od 100cm³ do ponad 350cm³. Zawody rozgrywano na bieżni stadionu przy ulicy Wrocławskiej, a długość okrążenia wynosiła 450 m. Na początku 1947 roku żużlowcy i motocykliści przeszli pod skrzydła Motoklubu Unii Poznań, tworząc w Zielonej Górze filię tego klubu. W latach 1946-1954 w Zielonej Górze istniała sekcja motocyklowa, której zawodnicy startowali w wyścigach żużlowych lub motocyklowych, drużyna Unii, a później Stali Zielona Góra, rywalizowała w Poznańskiej Lidze Okręgowej. Najsłynniejszym zawodnikiem zielonogórskiej drużyny był wówczas Jerzy Błoch. Niestety problemy sprzętowe, jak i brak prawdziwego stadionu żużlowego sprawiły, iż na kilka lat sport żużlowy zniknął z mapy miasta.
Budowa stadionu się przeciągała, jednak w LPŻ-cie znaleźli się ludzie, którzy nie tylko postanowili utworzyć sekcję żużlową, ale również dokończyć budowę stadionu. Tym sposobem na wiosnę 1957 roku ukończono budowę toru żużlowego, a drużyna pod nazwą LPŻ Zielona Góra zainaugurowała występy w rozgrywkach III ligi. W 1960 roku LPŻ walczy już w II lidze.
W 1961 roku klub zmienia nazwę na Zgrzeblarki i od tego czasu patronat nad drużyną żużlową przejmuje Lubuska Fabryka Zgrzeblarek Bawełnianych. Pierwszy awans do I lidze drużyna uzyskuje w sezonie 1964, lecz przygoda z najwyższą klasą rozgrywkową trwała zaledwie dwa lata. Na początku lat 70. drużyną Zgrzeblarek Zielona Góra odnosi pierwsze sukcesy – jest to czas kolejnej zmiany nazwy, w sezonie 1973 zespół występuje pod nazwą Falubaz. W sezonie tym drużyna zdobywa brązowy medal drużynowych mistrzostw Polski, jednak przez kolejne cztery lata drużyna balansuje między I ligą, a II ligą. Początkowo nazwa Falubaz nie przypadła do gustu kibicom, jednak w dniu dzisiejszym jest to najpopularniejsze określenie klubu żużlowego z Zielonej Góry. Zespół Falubazu największe sukcesy odniósł w latach 80., zdobywając 3 tytuły DMP w sezonach 1981, 1982 i 1985, a zawodnicy Falubazu zdobyli liczne trofea w zawodach par i indywidualnie.

  Morawski Zielona Góra - mistrz Polski 1991
                                                                                                                                                                                                                             
W 1991 roku klub przejmuje zielonogórski biznesmen Zbigniew Morawski. Klub pod nową nazwą pochodzącą od nazwiska właściciela „Morawski Speedway Team” już w pierwszym sezonie zdobywa mistrzostwo Polski, a na stadionie w Zielonej Górze odbywają się niezwykle ciekawe imprezy, m.in. rewanż za finał mistrzostwa świata par na żużlu oraz mecz drużynowych mistrzów swoich krajów – Morawskiego i brytyjskiego Wolverhamptom.
                                                          Leigh Adams i Andrzej Huszcza

Czasy świetności nie trwały jednak długo, główny sponsor nie był w stanie udźwignąć kosztów prowadzenia klubu żużlowego i w 1994 spadł z I ligi. W następnym roku klub przystąpił do rozgrywek II ligi z zupełnie innym zarządem oraz z nową nazwą – Zielonogórski Klub Żużlowy. Do skrótu „ZKŻ” w przeciągu następnych 15 lat dodawano nazwy sponsorów, m.in. Polmos-Beram, Polmos, Quick-Mix, Kronopol. W latach 1995-2007 klub z Zielonej Góry balansował pomiędzy pierwszą a drugą ligą, spadając i awansując. Dopiero w 2008 roku ZKŻ powrócił do ligowej czołówki zdobywając brązowy medal drużynowych mistrzostw Polski.
W 2009 roku do nazwy drużyny powrócił historyczny człon – Falubaz. W tym samym sezonie żużlowcy z Zielonej Góry wywalczyli tytuł mistrzów Polski w drużynie i w parach.
W 2010 roku klub pomimo słabego początku sezonu (cztery porażki w pierwszych czterech meczach sezonu), awansował do finału drużynowych mistrzostw Polski, gdzie przegrał z Unią Leszno.
W roku 2011 sponsorem ZKŻ została firma Stelmet, a klub zgłosił do rozgrywek drużynę pod nazwą Stelmet Falubaz Zielona Góra. Sezon 2011 sportowo dla drużyny był znakomity, gdyż zawodnicy pod wodzą trenera Marka Cieślaka wywalczyli po raz szósty w historii klubu tytuł drużynowego mistrza Polski, rewanżując się tym samym Unii Leszno za porażkę w finale z poprzedniego roku.
W 2012 roku klub zajął w rozgrywkach ligowych czwarte miejsce, ulegając w dwumeczu o brązowe medale Unibaksowi Toruń. Sezon 2013 był 36. sezonem startów Falubazu w najwyższej klasie rozgrywkowej, który okazał się udanym w końcowym rozrachunku, gdyż ekipa trenera Rafała Dobruckiego zdobyła siódme w historii klubu drużynowe mistrzostwo Polski pokonując w niespotykany sposób toruński Unibax (w dwumeczu 83:46 - ekipa Unibaksu zrezygnowała z rywalizacji w rewanżowym meczu finału i sędzia przyznał walkower 40:0 dla Falubazu, w pierwszym meczu na Motoarenie w Toruniu padł wynik 46:43 dla Unibaksu).

ADRIAN GOMÓLSKI

Adrian Gomólski (ur. 29 kwietnia 1987 w Gnieźnie) – polski żużlowiec.
Adrian Gomólski w 2003 roku zdał egzamin na licencję żużlową. Debiut w lidze polskiej zaliczył 23 sierpnia 2003 podczas meczu wyjazdowego ze Stalą Rzeszów (0,0,-,2,1). W 2003 wystąpił łącznie w czterech meczach i uzyskał średnią biegową 0,823.
Sezon 2004 – wówczas 17-letni Adrian – rozpoczął bardzo dobrze (jak na pierwszy poważny sezon). Zdobywał średnio 5-7 punktów w meczu. Dołączył do teamu LNB Poland (w którym startuje Jason Crump oraz niegdyś Krzysztof Cegielski). Drużyna Startu Gniezno zajęła jednak ostatnie miejsce w I lidze oraz ostatnie w małej lidze barażowej i spadła do II ligi. Adrian Gomólski był w tym sezonie jednym z liderów zespołu osiągając coraz lepsze wyniki – w tym, w meczu z KSŻ-em Krosno 5 września komplet 18 punktów. Sezon zakończył średnią biegową równą 1,402.
W sezonie 2005 był już liderem Startu, któremu pomógł w powrocie do I ligi. Sam Gomólski uzyskał średnią aż 2,231 punktów (7 miejsce wśród II-ligowych żużlowców).
W 2007 roku podpisał dwuletni kontrakt ze Startem Gniezno i jednocześnie powołany do kadry narodowej. W 2008 po spadku Startu do II ligi został wypożyczony do I-ligowego KM Ostrów Wielkopolski.
7 września 2008 doznał bardzo groźnej kontuzji po kolizji z Rosjaninem Emilem Sajfutdinowem podczas pierwszoligowego meczu KM Ostrów z Polonią Bydgoszcz już w pierwszym biegu. Do wypadku był liderem ostrowskiego klubu. Startował w finale IMP w Lesznie, gdzie był czternasty i zdobył 3 pkt. Wystąpił także w finale MIMP w Rybniku. Uważany za głównego faworyta do zdobycia złotego medalu, zajął ostatecznie piąte miejsce. Miał wystąpić w czterech różnych turniejach indywidualnych w kategorii juniorów: IMŚJ w czeskich Pardubicach, DMŚJ na stadionie duńskim w Holsted, Złoty Kask we Wrocławiu i Srebrny Kask w Rzeszowie. Niestety Jego plany zniweczyła kontuzja.
Jego ojciec, Jacek również był żużlowcem. Ma młodszego o 6 lat brata Kacpra, który występuje w Azoty Tauron Tarnów.

ALEX ZAGRODZKI

Debiutant z drużynie Falubazu Zielona Góra. W sezonie 2012 zdał licencję "Ż" na torze we Wrocławiu i miał już okazje do kilku udanych startów w zawodach młodzieżowych. W roku 2013 zapowiada walkę o miejsce w składzie.

Urodzony: 8 luty 1997 rok

Dotychczasowe kluby w Polsce:
Falubaz Zielona Góra

Kluby w sezonie 2013:
Polska: Falubaz Zielona Góra

ANDRZEJ HUSZCZA

Andrzej Huszcza (ur. 10 marca 1957 w Krępie) – polski żużlowiec i trener.
Wychowanek Falubazu Zielona Góra, w którego barwach uzyskał licencję w 1975 roku. Ze swoją macierzystą drużyną związany był nieprzerwanie przez 31 lat startów – do 2005 roku. W 2006 roku po raz pierwszy zmienił barwy klubowe, wiążąc się z PSŻ Poznań. Był najstarszym spośród aktywnych zawodników sportu żużlowego w Polsce i najstarszym zawodowcem na świecie. Na oficjalnej prezentacji Kronopolu Zielona Góra, która odbyła się 20 grudnia 2007 r. poinformował o zakończeniu trwającej 33 lata kariery.
Wielokrotnie reprezentował barwy Polski na arenie międzynarodowej, zdobywając m.in. dwa brązowe medale Drużynowych Mistrzostwach Świata – w 1978 oraz 1980 roku. Wraz z Grzegorzem Dzikowskim reprezentował Polskę w finale  MŚP w 1985 roku. Był także finalistą pierwszego finału mistrzostw świata juiorów w 1977 oraz finalistą w latach 2003=04.
Na krajowych torach do jego największych sukcesów należą cztery tytuły drużynowego Mistrza Polski z Falubazem w sezonach 1981,1982,1985,1991, jeden tytuł wicemistrzowski z sezonu 1989 i 2 brązowe medale DMP wywalczone w sezonach 1979 i 1984 oraz 4 medale indywidualnych mistrzostw Świata (złoty w 1982, srebrny w 1980 oraz brązowe w latach 1983-84). Wcześniej, jako junior, zdobył dwa medale młodzieżowych indywidualnych mistrzostw Polski – brązowy w 1977 oraz srebrny w kolejnym sezonie. Ma na swoim koncie także 6 medali MPPK w tym 3 złote (1979, 1982, 1983). W sezonach 1985 i 1989 był najskuteczniejszym zawodnikiem ekstraklasy osiągając najwyższe średnie biegowe.
Sześciokrotnie stawał na podium Złotego Kasku (III miejsca w latach 1978, 1983, 1986, 2000 oraz II miejsca w latach 1989 i 1991). W latach 1977-78 wygrywał Srebrny Kask, w 1979 zajął w tym turnieju III miejsce. Z kolei w Brązowym Kasku na podium stawał dwukrotnie – zajął II miejsce w 1976 i III w 1978 r. Dwukrotnie triumfował także w Kryterium Asów (1983-84). Dnia 20.12.2007 r. postanowił zakończyć sportową karierę. Od 2008 roku trener szkółki w Falubazie Zielona Góra. W sezonie 2010 poprowadził jeden mecz ekstraligowy Falubazu jako pierwszy trener (Piotr Żyto był zawieszony w obowiązkach przez Roberta Dowhana).
Andrzej Huszcza jest mężem Małgorzaty Huszczy, ma trzy córki Iwonę, Maję i Kasię.
27 listopada 1997 Rada Miejska w Zielonej Górze „w uznaniu za zasługi dla miasta Zielona Góra” nadała mu tytuł Honorowego Obywatela Miasta Zielona Góra.

JAROSŁAW HAMPEL

Jarosław Hampel (ur. 17 kwietnia 1982 w Łodzi) – polski żużlowiec, dwukrotny indywidualny wicemistrz świata z 2010 i 2013 roku i sześciokrotny drużynowy mistrz świata z 2005, 2007, 2009, 2020, 2011 i 2013 roku.
Licencję żużlową uzyskał w 1998 roku w barwach Polonii Piła, choć starty zaczynał na położonym niedaleko Leszna minitorze w Pawłowicach, które później kontynuował w szkółce Unii Leszno. Po dwóch latach treningów w Lesznie, skontaktowali się z nim włodarze Polonii Piła, mający wielkie żużlowe aspiracje. Sternicy najmłodszego wówczas klubu w żużlowej pierwszej lidze, skusili Hampela i jego rodziców lepszymi warunkami do rozwoju i stypendium sportowym. Sprawa przynależności klubowej medalisty mistrzostw Świata dwukrotnie lądowała w sądzie, który dwukrotnie przyznawał rację rodzicom Hampela. Już w 1999 roku zdobył brązowy medal indywidualnych mistrzostw Europy juniorów. Indywidualny mistrz Świata juniorów z 2003 roku, ponadto brązowy medalista tych rozgrywek w roku 2000. Od 2000 roku występuje w turniejach cyklu Grand Prix IMŚ, w latach 2004-2007 oraz 2010-2013 jako stały uczestnik cyklu. Srebrny medalista Mistrzostw świata w 2010 roku. Sześciokrotny zdobywca złotego medalu Drużynowych Mistrzostw Świata (2005, 2007,2009, 2010, 2011 i 2013). 15 czerwca 2013 roku wygrał jako pierwszy Polak GP Gorzowa.
Na arenie krajowej jego największymi sukcesami są złoto (2011) oraz trzy srebrne medale Indywidualnych Mistrzostw Polski (2000, 2004 i 2008), a także trzy medale Młodzieżowych Indywidualnych Mistrzostw Polski (złoto 2001, srebro 2002, brąz 2000).
Zawodnik brał udział w przedsięwzięciach promujących sport żużlowy. 16 lutego 2010 roku jeździł na motocyklu żużlowym po zaśnieżonym dachu katowickiej hali sportowo - widowiskowej Spodek, 2 listopada zaś ścigał się na torze żużlowym z prowadzącym quad, zdobywcą Pucharu Świata w wyścigach quadów, Rafałem Sonikiem oraz kierującym samochodem wyścigowym, specjalistą od rally crossu, Marcinem Wicikiem.
Obecnie wraz z żoną Patrycją i córką Nadią mieszka koło Piły.

JONAS DAVIDSSON

Jonas Davidsson (ur. 7 sierpnia 1987 w Motali) – szwedzki żużlowiec.
Jego brat Daniel, to również żużlowiec. Od 2007 do 2009 był reprezentantem Polonii Bydgoszcz. Na sezon 2010 przeniósł się do Częstochowy. W roku 2011 jest zawodnikiem zielonogórskiego Falubazu z którym wywalczył mistrzostwo kraju.

KRZYSZTOF JABŁOŃSKI

Krzysztof Jabłoński (ur. 30 września 1977 w Gnieźnie) – polski żużlowiec.
Karierę rozpoczął w 1993 roku w barwach Startu Gniezno pod okiem trenera Romualda Łosia. W macierzystym klubie startował do 2000 roku oraz w latach 2002-2003. W 2001 roku na jeden sezon przeniósł się do Polonia Piła, a od 2004 roku startuje w Wybrzeżu Gdańsk. Od sezonu 2009 reprezentuje barwy swojego macierzystego klubu - Startu Gniezno, w którym pełni rolę kapitana drużyny. Klub ten opuścił w roku 2011, na rzecz klubu z Zielonej Góry [03.12.2011].
Największy sukces odniósł pod koniec kariery młodzieżowca – w 1998 roku zdobył srebrny medal Indywidualnych Mistrzostw Świata juniorów. Ponadto w tym roku z drużyną Startu zdobył złoto w MDMP, a indywidualnie zajął trzecie miejsce w Srebrnym Kasku. W rywalizacji par w tym samym sezonie zdobył dwa kolejne medale – srebrny wśród młodzieżowców oraz brązowy wśród seniorów. W 2004 roku wystąpił w finale IME, zajmując 6 miejsce. W 2006 w węgierskim Miszkolcu zdobył tytuł Indywidualnego Mistrza Europy.
Jego brat – Mirosław – również jest żużlowcem.

MIKKEL BECH JENSEN

Mikkel Bech Jensen (ur. 31 sierpnia 1994 w Naestwed) – duński żużlowiec.
Sport żużlowy uprawia od 2007 roku. Pierwsze sukcesy na arenie międzynarodowej zaczął odnosić w 2011 r., zdobywając dwa srebrne medale: drużynowych mistrzostw świata juniorów (w Bałakowie) oraz drużynowych mistrzostw Europy juniorów (w Lendawie). Oprócz tego, zajął VII m. w finale indywidualnych mistrzostw Europy juniorów (w Lublanie). W 2012 r. po raz drugi zdobył srebrny medal drużynowych mistrzostw Europy juniorów (w Landshut), jak również zdobył brązowy medal indywidualnych mistrzostw świata juniorów (cykl 7 turniejów). Osiągnął również największy sukces w dotychczasowej karierze, zdobywając w Malilli złoty medal drużynowego Puchara Świata. Finalista indywidualnych mistrzostw świata juniorów (2013 – VII miejsce). Złoty medalista drużynowych mistrzostw świata juniorów (Pardubice 2013).
Dwukrotny uczestnik turniejów o Grand Prix Danii, jako zawodnik z "dziką kartą" (2011 – XVI miejsce, 2012 – XIII miejsce).
W lidze polskiej reprezentant klubów: RKM Rybnik (2012) oraz ZKŻ Zielona Góra (2013).
W lidze brytyjskiej reprezentant klubów: Swindon Robins (2011), Plymouth Devils (2013) oraz Poole Pirates (2013).

PATRYK DUDEK

Patryk Dudek (ur. 20 czerwca 1992 w Bydgoszczy) – polski żużlowiec, syn Sławomira Dudka.
Sport żużlowy uprawia od 2008 r. w barwach klubu Falubaz Zielona Góra.

PIOTR PROTASIEWICZ


Piotr Protasiewicz (ur. 25 stycznia 1975 w Zielonej Górze) – żużlowiec polski, syn Pawła Protasiewicz, byłego żużlowca. Jest 4-krotnym mistrzem świata w drużynie i 12-krotnym mistrzem Polski (indywidualnie w 1999). W 1996 roku został indywidualnym mistrzem świata juniorów.
Nim został żużlowcem, próbował swoich sił w innych dyscyplinach: wystartował w finale Spartakiady Młodzieży w Szczyrku w narciarstwie alpejskim oraz w wyścigach kartingowych (tytuł wicemistrzowski w kategorii młodzików 01).
Licencję żużlową zdał 7 maja 1991 w barwach Morawski ST Zielona Góra. Jego pierwszym trenerem był Jan Grabowski.
Wielokrotny reprezentant Polski w drużynowych mistrzostw świata na żużlu (złoty medal w 1996 roku w Diedenbergen), drużynowym Pucharze Świata (zwycięstwa w 2005 we Wrocławiu, w 2009 w Lesznie i w 2011 w Gorzowie) i w cyklu Speedway Grand Prix o indywidualne mistrzostwo świata. Jako pierwszy Polak triumfował w finale indywidualnych mistrzostw świata juniorów w 1996 w Olching. W 1999 roku zdobył tytuł indywidualnego mistrza Polski na torze w Bydgoszczy. Jest multimedalistą drużynowych mistrzostw Polski i mistrzostw Polski par klubowych, a także drużynowym mistrzem Czech z 2010 roku.
Obecnie w lidze polskiej reprezentuje barwy Falubazu Zielona Góra, z którym ma podpisany kontrakt do 2017 roku.
26 października 2002 w bydgoskiej Bazylice św. Wincentego a Paulo poślubił Katarzynę, z którą ma dwoje dzieci: Oliwię Weronikę (ur. 2003) oraz Piotra Jr (ur. 2005).
Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2011).

REMIGIUSZ PERZYŃSKI






niedziela, 9 lutego 2014

MKS Selgros Lublin

Jak wcześniej pisałem drugi blog poświęcony jest żeńskiej drużynie w piłce ręcznej MKS Selgros Lublin.

25 września 1993 roku lubelskie szczypiornistki rozegrały pierwszy mecz w najwyższej klasie rozgrywkowej. Od tamtej pory lublinianki wywalczyły 16 tytułów Mistrza Polski. Jako pierwsza w historii polska kobieca drużyna (a druga w ogóle) lubelska siódemka triumfowała w europejskich rozgrywkach, zdobywając w 2001 roku Puchar EHF. Ponadto dziesięciokrotnie lublinianki zdobywały Puchar Polski.
Sukcesy:
  • szesnastokrotny Mistrz Polski,
  • dwukrotny wicemistrz,
  • dziesięciokrotny zdobywca Pucharu Polski,
  • dwukrotny ćwierćfinalista Ligi Mistrzyń,
  • zdobywca Pucharu EHF.
Sezon 2012/2013
Postawa naszej drużyny w sezonie 2012/2013 była wielką niewiadomą. Teoretycznie nie doszło do wielkich zmian kadrowych, bo zespół opuściły jedynie Anna Baranowska i Olga Figiel. Na prawe skrzydło zakontraktowano natomiast Karolinę Konsur, która podobnie jak Agnieszka Kocela poprzednie sezony spędziła w KPR Jelenia Góra. Największym zmartwieniem była jednak nie tyle forma sportowa klubu, co sprawy organizacyjno-finansowe, tym bardziej, że już wiosną 2012 dymisję złożył prezes zarządu SPR Lublin SSA Sławomir Bracław. Niepewna przyszłość była jednym z powodów, dla których atrakcyjny listopadowy dwumecz w Pucharze Zdobywców Pucharów z macedońskim Metalurgiem rozegrano w Skopje, odbierając lubelskim kibicom szansę zobaczenia rywalizacji na wysokim poziomie. Miesiąc wcześniej lublinianki, debiutując w PZP zwyciężyły dwukrotnie u siebie portugalską Ada Colegio Joao de Barros. Swoją pierwszą bramkę w tych rozgrywkach zdobyła leworęczna maturzystka z Puław, Katarzyna Jarosz. W Skopje natomiast lublinianki mogły czuć się skrzywdzone gospodarskim sędziowaniem arbitrów z Azerbejdżanu. Delegatem z ramienia EHF była natomiast Serbka Tatjana Medved, była piłkarka miejscowego Kometalu. Dwukrotnie nasze zawodniczki poniosły najmniejszą możliwą porażkę, przegrywając 27:28 i 25:26.
W PGNiG Superlidze podopieczne Edwarda Jankowskiego i Sabiny Włodek spisywały się nadspodziewanie dobrze, nie tracąc w ogóle punktów z drużynami gorszymi od siebie. Jedynie Zagłębie Lubin pokonało SPR w Lublinie, a w Gdyni sztuka ta udała się Vistalowi. 40 punktów w 22 meczach sezonu zasadniczego dało jednak pewne pierwsze miejsce przed fazą play-off i „wygodną drogę" do upragnionego finału. Pierwszym rywalem była rewelacja rozgrywek, czyli Olimpia-Beskid Nowy Sącz, dla której już znalezienie się w gronie ośmiu najlepszych drużyn oznaczało gigantyczny sukces. SPR wygrało dwukrotnie 33:25 i 30:25, lecz piłkarki Zdzisława Wąsa i Lucyny Zygmunt za postawę w obu ćwierćfinałowych meczach zebrały zasłużone brawa. W ½ finału przeciwnikiem naszej drużyny była „leżąca" nam, czyli odpowiadająca Politechnika Koszalińska. Tradycji stało się zadość, bo SPR jak zwykle wygrało wysokie i efektownie 37:25, 33:24 i 37:28. Ostatni triumf w Koszalinie i awans do finału okupiony został niestety kontuzją stopy bombardierki Małgorzaty Stasiak. Dokładając do tego rehabilitację Kristiny Repelewskiej i wracające dopiero po długich przerwach Alesię Mihdaliovą, Małgorzatę Rolę i Valentinę Nestsiaruk, przed meczami o złoto z Zagłębiem nie było zbyt wielu optymistów.
Tym bardziej, że w rozegranym w lutym w Gdyni finale Pucharu Polski ( znów wedle formuły Final 4) Zagłębie pokonało SPR 26:21. W półfinałach PGNiG Superligi obie drużyny rozprawiły się odpowiednio z Vistalem i Ruchem Chorzów. Zanim napiszemy o spotkaniach o złote medale warto wspomnieć, że w marcu 2013 prezesem klubu został Michał Jastrzębski, szybko dynamizując nie tylko pracę biura.
O ile w sezonie 2011/2012 pochwały należały się za świetną realizację turnieju finałowego Pucharu Polski w Lublinie, to rok później wydarzeniem nie do pobicia był majowy weekend z piłką ręczną, którego wielką atrakcją był mecz gwiazd byłego Monteksu. Na parkiecie hali Globus brylowały Anna Ejsmont, Wioletta Luberecka, Alicja Klonowska czy Małgorzata Byzdra, której córka Kinga na tym samym obiekcie rywalizowała w barwach Zagłębia o złoty medal mistrzostw Polski seniorek.

To był weekend niezwykły, bo SPR wykorzystało atut własnego boiska i dwukrotnie po bardzo ciekawych widowiskach pokonało „Miedziowe"(27:24 i 28:25). Bohaterką pierwszego spotkania została niespodziewanie rezerwowa Karolina Konsur, która w ostatnim kwadransie zastąpiła zmęczoną kapitan Małgorzatą Majerek i szybko zdobyła trzy kapitalne bramki. Kibicom niespodziankę zgotowali też działacze i akcjonariusze klubu, informując oficjalnie o powrocie do historycznej nazwy MKS Lublin.
Mając prowadzenie 2:0 po dwóch pierwszych meczach finałowych, SPR mogło jechać spokojnie do Lubina, wiedząc że to Zagłębie ma nóż na gardle. Mądra, spokojna taktyka, zaskakujące wbiegi na koło Doroty Małek, a także słabsza niż zwykle postawa Kingi Byzdry sprawiły, że już po trzech meczach sprawa mistrzostwa została rozstrzygnięta. Podobnie jak w 2006 i 2009 roku to na Dolnym Śląsku nasze dziewczyny odbierały medale z najcenniejszego kruszcu. Tak oto złote, upragnione krążki wróciły nad Bystrzycę, a na piłkarki oraz kibiców czekała kilka tygodni później jeszcze jedna wspaniała i dość nieoczekiwana informacja.
W czerwcu władze Europejskiej Federacji Piłki Ręcznej przyznały MKS-owi Lublin prawo bezpośredniego startu w rozgrywkach Ligi Mistrzyń, bez konieczności rozegrania turnieju kwalifikacyjnego.

ALESIA MIHDALIOVA

Numer: 23
Pozycja na boisku: Rozgrywająca
Data urodzenia: 22 stycznia 1985
Wzrost: 177 cm
Waga: 70 kg
Stan cywilny: Panna
W Lublinie od: 2009 roku
Pierwszy klub: BNTU Mińsk
Sport, który uprawiałam w dzieciństwie: :  Grałam na fortepianie, ale to nie sport :)
Ulubiona piłkarka ręczna: Anja Andersen
Ulubione miejsce w Lublinie: Moje mieszkanie
Ulubiona polska hala: Hala GOSIR w Gdyni
Najlepszy mecz w karierze: Nie pamiętam
Moja najmocniejsza strona na parkiecie: Rzut z biodra
Gdybym nie została piłkarką: Poszłabym w kierunku kosmetyki i modelingu
Sportowe marzenie: Igrzyska Olimpijskie w barwach Polski
Po zakończeniu kariery: Patrz dwie linijki wyżej :)
Hobby spoza świata sportu: Filiżanka mocnej kawy z przyjaciółmi

 ALINA WOJTAS

Numer: 52
Pozycja na boisku: Rozgrywająca
Data urodzenia: 21 marca 1987
Wzrost: 191 cm
Waga: 85 kg
Stan cywilny: Panna
W Lublinie od: Stycznia 2009
Pierwszy klub: UKS Olimpia Nowy Sącz
Sport, który uprawiałam w dzieciństwie: Koszykówka
Ulubiona piłkarka ręczna:
Ulubione miejsce w Lublinie: Jest takich miejsc wiele, a to za sprawą osób, z którymi spędzam w nich czas.
Ulubiona polska hala: Hala MOSiR w Nowym Sączu oraz AWF Gdańsk
Najlepszy mecz w karierze: Wierzę, że ciągle przede mną
Moja najmocniejsza strona na parkiecie: Zostawiam to ocenie trenera
Gdybym nie została piłkarką: Realizowałabym się w innej dyscyplinie, na przykład siatkówce
Sportowe marzenie: Mam nadzieję, że się spełni
Po zakończeniu kariery: Będę mieć zdecydowanie więcej czasu dla RODZINY!
Hobby spoza świata sportu: Dobra książka, podróże, od niedawna wędkarstwo.
W reprezentacji Polski seniorek debiutowała 23 maja 2008 w towarzyskim spotkaniu z Kazachstanem. W 2013 wystąpiła na mistrzostwach świata, zajmując z drużyną 4 miejsce.
Kuba z naszą reprezentantką z Lublina Aliną Wojtas.

DOROTA MAŁEK
Numer: 4
Pozycja na boisku: Rozgrywająca
Data urodzenia: 3 stycznia 1981
Wzrost: 176 cm
Waga: 72 kg
Stan cywilny: Mężatka
W Lublinie od: 2001 roku
Pierwszy klub: MKS Kęsowo
Sport, który uprawiałam w dzieciństwie: Piłka ręczna
Ulubiona piłkarka ręczna: Mam dwie :) Małgorzata Majerek i Kaja Załęczna
Ulubione miejsce w Lublinie: Stare Miasto
Ulubiona polska hala: Hala MOSiR w Lublinie
Najlepszy mecz w karierze: Mam nadzieję, że jeszcze przede mną :)
Moja najmocniejsza strona na parkiecie: Waleczność
Gdybym nie została piłkarką: Nie było takiej opcji :) Miałam 10 lat, gdy stwierdziłam, że zostanę piłkarką ręczną
Sportowe marzenie: Nie zdradzę, bo się nie spełni
Po zakończeniu kariery: Rodzina, dom, praca w zawodzie i podróże
Hobby spoza świata sportu: Może niezręcznie napisać o tym jako hobby, ale kocham mojego małego synka Filipa. Poza tym lubię dobry film i książki.

 EKATERINA DZHUKEWA
Numer: 1
Pozycja na boisku: bramkarka
Data urodzenia: 8 maja 1988
Wzrost: 185
Waga: 84
Stan cywilny: panna
W Lublinie od: lipiec 2013
Pierwszy klub: HK Inter (Bułgaria)
Sport, który uprawiałam w dzieciństwie: koszykówka
Ulubione miejsce w Lublinie: lubię miasto, ale ulubionego miejsca jeszcze nie mam
Ulubiona polska hala: nie mam
Najlepszy mecz w karierze: W Norwegii z Vipers Kristiansand, gdy zanotowałam 73% obron
Moja najmocniejsza strona na parkiecie: warunki fizyczne
Gdybym nie została piłkarką: zostałabym koszykarką
Sportowe marzenie: powiem jak się spełni
Po zakończeniu kariery: bramkarki są długowieczne, jeszcze dużo lat grania przede mną
Hobby spoza świata sportu: muzyka, książka

JOANNA DRABIK

(na dwóch zdjęciach dziewczyny podpisały się z tyłu i dodatkowo autograf złożyła jeszcze Ekaterina Dzhukeva)


Numer: 20
Pozycja na boisku:obrotowa
Data urodzenia: 28 października 1993
Wzrost: 180
Waga: 86
Stan cywilny: panna
W Lublinie od: lipiec 2013
Pierwszy klub: KSS Kielce
Sport, który uprawiałam w dzieciństwie: rekreacyjnie piłka nożna
Ulubiona piłkarka ręczna: nie mam
Ulubione miejsce w Lublinie: jeszcze nie mam
Ulubiona polska hala: hala KSS przy Krakowskiej w Kielcach
Najlepszy mecz w karierze: finał MP juniorek w 2011 roku
Moja najmocniejsza strona na parkiecie: obrona
Gdybym nie została piłkarką: wstąpiłabym do wojska
Sportowe marzenie: wygrać Ligę Mistrzyń
Po zakończeniu kariery: jeszcze nie wiem
Hobby spoza świata sportu: muzyka i dobry kabaret

 KAMILA SKRZYNIARZ





Numer: 25
Pozycja na boisku: rozgrywająca
Data urodzenia: 20 listopada 1984
Wzrost: 175
Waga: 67
Stan cywilny: w separacji
W Lublinie od: lipiec 2013, wcześniej w sezonach 2006-2011
Pierwszy klub: Łysogóry Kielce
Sport, który uprawiałam w dzieciństwie: Siatkówka, koszykówka
Ulubiona piłkarka ręczna: Monika Marzec
Ulubione miejsce w Lublinie: Stare Miasto
Ulubiona polska hala: Hala Mosir przy Zygmuntowskich
Najlepszy mecz w karierze: W zeszłym sezonie KSS-SPR, gdy rzuciłam 14 goli
Moja najmocniejsza strona na parkiecie: dynamika, szybkość
Gdybym nie została piłkarką: zajęłabym się projektowaniem wnętrz
Sportowe marzenie: zagrać w reprezentacji Polski
Po zakończeniu kariery: będę mieć gromadkę dzieci i domek z ogródkiem
Hobby spoza świata sportu: dobre kino

 KAROLINA KONSUR

Numer: 2
Pozycja na boisku: Skrzydłowa
Data urodzenia: 1 stycznia 1989
Wzrost: 168 cm
Waga: 60 kg
Stan cywilny: Panna
W Lublinie od: Lipca 2012
Pierwszy klub: MKS Vitaral Jelfa Jelenia Góra
Sport, który uprawiałam w dzieciństwie: Oczywiście od zawsze piłka ręczna. Dodatkowo biegi na różne dystanse, pchnięcie kulą.
Ulubiona piłkarka ręczna: Jest to piłkarz ręczny ;) Luc Abalo
Ulubione miejsce w Lublinie: Na chwilę obecną moje mieszkanie. Jeszcze nie zdążyłam dobrze poznać i zwiedzić Lublina.
Ulubiona polska hala: W Jeleniej Górze
Najlepszy mecz w karierze: Nabieram doświadczenia więc wierzę, że jeszcze przede mną.
Moja najmocniejsza strona na parkiecie: Uważam, że na to pytanie mogliby odpowiedzieć moi dotychczasowi trenerzy.
Gdybym nie została piłkarką: Nie zastanawiałam się nad tym
Sportowe marzenie: Grać w seniorskiej Kadrze Polski, Złoty medal w rozgrywkach PGNiG Superligi Kobiet.
Po zakończeniu kariery: Na pewno chciałabym dalej być związana z piłką ręczną, praca w zawodzie, własna działalność.
Hobby spoza świata sportu: Gotowanie, kosmetologia, czytanie książek, dobry film, lubię aktywnie spędzać czas.

MAŁGORZATA ROLA



Numer: 8
Pozycja na boisku: Lewoskrzydłowa
Data urodzenia: 7 stycznia 1983
Wzrost: 170 cm
Waga: 68 kg
Stan cywilny: Panna
W Lublinie od: od sezonu 2002/2003
Pierwszy klub: Amonit Łuków
Sport, który uprawiałam w dzieciństwie: Piłka nożna (rekreacyjnie) lekkoatletyka
Ulubiona piłkarka ręczna: Sabina Włodek
Ulubione miejsce w Lublinie: Ogród Botaniczny, Stare Miasto
Ulubiona polska hala: Mosir na Zygmuntowskich
Najlepszy mecz w karierze: Mecz w norweskim Larvik w sezonie 2003/2004, gdy rzuciłam 10 bramek
Moja najmocniejsza strona na parkiecie: Rzut w punkt
Gdybym nie została piłkarką: Uprawiałabym inny sport
Sportowe marzenie: Wypowiedziane na głos się nie spełniają
Po zakończeniu kariery: Będę chciała być dalej związana ze sportem
Hobby spoza świata sportu: Fotografia, książka, muzyka.

 MARTA GĘGA


Numer: 10
Pozycja na boisku: rozgrywająca
Data urodzenia: 16 kwietnia 1986
Wzrost: 184
Waga: 72,5
Stan cywilny: panna
W Lublinie od: lipiec 2013
Pierwszy klub: Żagiel Dzierżoniów
Sport, który uprawiałam w dzieciństwie: koszykówka, tenis ziemny, siatkówka
Ulubiona piłkarka ręczna: Gro Hammerseng
Ulubione miejsce w Lublinie: jeszcze nie mam
Ulubiona polska hala: hala Globus
Najlepszy mecz w karierze: grając w Jeleniej Górze zdobyłam 21 bramek w meczu z Sośnicą
Moja najmocniejsza strona na parkiecie: rzut z 9 metra, obrona
Gdybym nie została piłkarką: byłabym DJ-em
Sportowe marzenie: grać na jak najwyższym poziomie
Po zakończeniu kariery: będę trenerką
Hobby spoza świata sportu: fotografia

 VALENTINA NESTIARUK



Numer: 21
Pozycja na boisku: Rozgrywająca
Data urodzenia: 30 maja 1988
Wzrost: 170 cm
Waga: 65 kg
Stan cywilny: Panna
W Lublinie od: 2011 roku
Pierwszy klub: BNTU Mińsk
Sport, który uprawiałam w dzieciństwie: Piłka ręczna
Ulubiona piłkarka ręczna: Anita Gorbicz
Ulubione miejsce w Lublinie: Stare Miasto
Ulubiona polska hala: Hala Globus
Najlepszy mecz w karierze: Białoruś – Słowacja w kwalifikacjach do Mistrzostw Europy
Moja najmocniejsza strona na parkiecie: We wszystkim jestem dobra (śmiech)
Gdybym nie została piłkarką: Managerem
Sportowe marzenie: Igrzyska Olimpijskie
Po zakończeniu kariery: Zostanę managerem
Hobby spoza świata sportu: Grillowanie z koleżankami.

 KATARZYNA WOJDAT



Numer: 14
Pozycja na boisku: Skrzydłowa
Data urodzenia: 24 kwietnia 1986
Wzrost: 175 cm
Waga: 59 kg
Stan cywilny: panna
W Lublinie od: Zawsze
Pierwszy klub: MKS TPR Lublin
Sport, który uprawiałam w dzieciństwie: Piłka ręczna
Ulubiona piłkarka ręczna:
Ulubione miejsce w Lublinie: Stare Miasto
Ulubiona polska hala: Hala MOSiR w Lublinie
Najlepszy mecz w karierze: Mam nadzieję, że jeszcze przede mną
Moja najmocniejsza strona na parkiecie: Pozostawię do oceny innym
Gdybym nie została piłkarką: Pewnie trenowałabym inny sport
Sportowe marzenie: Podobno nie wypowiada się ich na głos ;)
Po zakończeniu kariery: Chcę się realizować w pracy zawodowej
Hobby spoza świata sportu: Książki

 WERONIKA GAWLIK



Numer: 12
Pozycja na boisku: Bramkarka
Data urodzenia: 20 października 1986
Wzrost: 180 cm
Waga: 68 kg
Stan cywilny: Mężatka
W Lublinie od: Styczeń 2011
Pierwszy klub: Sośnica Gliwice
Sport, który uprawiałam w dzieciństwie: Odkąd pamiętam gram w piłkę ręczną :)
Ulubiona piłkarka ręczna:
Ulubione miejsce w Lublinie: Jeszcze nie mam, ale powoli wyrabiam zdanie.
Ulubiona polska hala: Hala Widowiskowo Sportowa Sośnica
Najlepszy mecz w karierze: Jeszcze przede mną
Moja najmocniejsza strona na parkiecie: Obrona
Gdybym nie została piłkarką: Zostałabym siatkarką, koszykarką albo prezydentem ;)
Sportowe marzenie: Zdobycie Mistrzostwa Polski i Pucharu Polski
Po zakończeniu kariery: Będę hodować kwiatki i warzywa w ogródku, jeździć na rowerze, chodzić w góry nie na czas i jeździć na wakacje w sierpniu.
Hobby spoza świata sportu: Książki, fotografia, gotowanie, wystrój wnętrz, film, podróże...